Toprak Ana

<p>Insan hep bir baska insana dÖkmez içini; kimi zaman bir agaç, bir dere, belki de uzayip giden bir yoldur bizi dinleyen. KÖyün genç erkekleri savasin patlak vermesiyle cepheye gidince, tüm ahalinin sorumlulugunu üstlenen Tolgonay da iste bÖyle yapar; topraga, Toprak Ana’ya anlatir derdini. O anlatirken biz de savasin yol açtigi altüst oluslar karsisinda kÖy halkinin mücadelesine, bu sirada verilen kayiplara, yarim kalan hayallere tanik oluruz. Elinizdeki eser, devrimler ve savaslarin ortasinda altüst olan ‘siradan’ insanin yasamina dairdir. "Toprak Ana, Savankul gibi, Kasim gibi insanlar Ölüyorlar da neden daglar devrilmiyor, gÖller tasmiyor? Babasiyla ogul topragi isleyen, çaliskan iki insandi. […] Onlar da kendi didinmelerinin karsiligini baskalarindan kat kat gÖrecekleri için yasamda pek çok mutluluk tadacaklardi. SÖyle bana, Toprak Ana, dogrusunu sÖyle: Savasmadan yasayamaz mi insanoglu?” (Tanitim Bülteninden)</p> <p>**</p>